Wykład otwarty i koncert

8 marca 2018 | Sala Kameralna | Pałac pod Globusem | pl. Orła Białego 2 | Szczecin
Katedra Instrumentów Smyczkowych i Kameralistyki zaprasza na wykład otwarty i koncert!15.00 – WYKŁAD 
„Zagadnienia strukturalne w realizacji Sonaty na Kontrabas i Fortepian Paula Hindemitha” – dr Andrzej Kaczanowski.

17.00 – KONCERT

Wykonawcy:

Andrzej Kaczanowski – kontrabas

Larysa Miszkowska-Wiltos  – fortepian

 

Program:  Adolf Misek  –  Sonata na kontrabas i fortepian e moll op 6 nr 2

Paul Hindemith  –  Sonata na kontrabas i fortepiano

Julien Francois    Zbinden  –  Hommage a’J.S.Bach na konytrabas solo op 44

Jan Oleszkowicz –  Fretillement nr 2 na kontrabas solo

Sławomir Czarnecki – Fantazja “Muzyka z Zawratu” na kontrabas I fortepian

Opis utworów:

Sonata Miska, w konstrukcji formy oparta jest o założenia allegro sonatowego, natomiast pod względem wyrazowym nacechowana jest  olbrzymim ładunkiem ekspresji wyrażonej w zastosowanej strukturze rytmicznej, melodycznej, harmonicznej jak i dynamicznej, Wykazuje zdecydowane cechy rozwoju formy ku neoromantycznemu jej ujęciu. W konstrukcji formalnej zauważalna jest, zarówno zasada rozwinięcia ewolucyjnego fraz jak też techniki wariacyjnej i figuracyjnej.  Posiada wyodrębnione  cztery części (Con fuoco – Andante cantabile – Furiant – Finale).

Sonata Hindemitha, to jedna z najważniejszych kompozycji w literaturze kontrabasu w XX wieku. Utwór powstał podczas pobytu kompozytora na wakacjach w Meksyku, w sierpniu 1949 roku. Paul Hindemith, jako uznany i ceniony przedstawiciel niemieckiej awangardy, zaliczany w poczet  kluczowych przedstawicieli neoklasycyzmu czy neobaroku,  napisał Sonatę jak sam twierdził,   „z potrzeby komfortu” w czasie wzmożonej pracy nad dużymi formami. Wpisywała się ona w ciąg kompozycji dla  instrumentów rzadko wykorzystywanych solistycznie.

Hommage a; Bach, Zbindena. Utwór powstał 10 marca 1969 roku. Utrzymany jest w formie fantazji figuracyjno – wariacyjnej z ogólnym podziałem konstrukcyjnym  A B A1, nawiązującym, w doborze niektórych cech, do suity wczesnobarokowej w jej początkowej fazie. Przy czym zauważalne jest następstwo części (Lento – Allegro con leggerezza – Lento) nawiązujące do tradycyjnej formy sonaty da camera. Założyć można przy tym, pewną  programowość opartą na sekwencji dźwiękowej nazwiska Jana Sebastiana Bacha jako krótkiej serii interwałowej B A C H.

Fretillement, Utwór napisany w 1992 roku w małej formie sonorystycznej w oparciu o elementy strukturalizmu interwałowego.

Fantazja Czarneckiego. Utwór napisany w 1992 roku w formie fantazji strukturalno – interwałowej z elementami sonoryzmu ilustracyjnego.

 

Informacja o wykonawcach:

Andrzej Kaczanowski szkołę muzyczną I stopnia ukończył w klasie skrzypiec, następnie kontynuował naukę gry na kontrabasie w szkole II stopnia, którą ukończył w 1975 roku. Na zakończenie nauki wystąpił z Orkiestrą Filharmonii Podlaskiej  wykonując Koncert A – Dur na kontrabas i orkiestrę Domenico Dragonettiego. Jesienią rozpoczął studia w Akademii Muzycznej w Warszawie, które ukończył z wyróżnieniem w kwietniu 1980 uzyskując stopień magistra sztuki. Jako student brał udział w konkursach międzynarodowych w Markneukirchen i Monachium oraz na recitalach organizowanych przez Uczelnię. Podejmuje współpracę z zespołami działającymi na terenie Warszawy, w tym z Orkiestrą Zamku Królewskiego pod dyr Marka Sewena. W 1978  zaczyna stała współpracę z Warszawską Operą Kameralną, działając w ramach zespołów Musicea Antiquae Collegium Varsoviense, Collegium Musicum i Sinfonietty di Varsavia. W 1979  rozpoczyna współpracę z Zespołem Kameralistów Filharmonii Narodowej  pod dyr Karola Teutscha, z którym dokonuje wielu nagrań i tournées po salach koncertowych Europy, Ameryki Południowej i USA. W 1984 współpracuje z Polską Orkiestrą Kameralną pod dyr Jerzego Maksymiuka dokonując kolejnych nagrań płytowych jak i licznych koncertów w Europie, Kanadzie i USA. W1986 jest współzałożycielem zespołu Camerata Vistula, który pod egidą Związku Kompozytorów Polskich dokonuje szeregu prawykonań jak i nagrań płytowych  utworów współczesnych kompozytorów polskich i zagranicznych.  W 1987 uczestniczy w zespole Theatre de la Collin w inauguracji tej znaczącej instytucji artystycznej. W 1991 podejmuje działalność pedagogiczną prowadząc klasę kontrabasu w Szkole im J. Elsnera w Warszawie. W 1994 współpracuje z Teatrem Wielkim – Operą Narodową. Uczestniczy w przygotowaniu, wraz z Polskim Radiem, serii płytowej „Mistrzowie Kameralistyki”. W 1997, jako chef d’orchestre, prowadzi tournée Chopin Symphony Orchestra w  Korei Południowej. W 1999  w wyniku konkursu obejmuje stanowisko dyrektora Wołomińskiego Domu Kultury. W 2000 rozpoczyna projekcję cyklu koncertów „ Interpretacje” i „Portret z muzyką”. W 2004 nagrywa solową płytę pt” Fantasia con tra Basso”. W 2008 uczestniczy w III Światowym Kongresie Kontrabasowym we Wrocławiu, wykonując recital i prowadząc kurs mistrzowski. W 2009 współpracuje z warszawskim Klubem Muzycznym wykonując serię recitali „Portret z muzyką”. W 2010 z orkiestrą Sinfonia Nova utwory wirtuozowskie literatury muzycznej.    W 2016 roku w Akademii Muzycznej w Krakowie obronił pracę doktorską uzyskując tytuł doktora sztuki muzycznej.

 

Larysa Miszkowska pochodzi z rodziny muzyków. Edukacje muzyczna rozpoczęła w wieku 6 lat w szkole muzycznej we Lwowie w klasie Lidii Golembo. Pierwszy występ publiczny w wieku 8 lat. Dalsze studia pianistyczne kontynuowała w Konserwatorium w Moskwie w klasie wybitnego pedagoga prof. Lwa Naumowa. Wielokrotnie brała udział w koncertach solowych i kameralnych wykonując m.in. koncerty Mozarta, Haydna, Bacha, Chopina i Czajkowskiego. Przez wiele lat pracowała jako kameralistka  w Akademii  Muzycznej w Warszawie biorąc udział w festiwalach w Słupsku, Łańcucie i Kołobrzegu. Od wielu lat współpracuje z Andrzejem Kaczanowskim.

 

Na wydarzenia WSTĘP WOLNY!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *