Kuriata i Guskos | Dwa razy do tej samej rzeki…

19 – 24 maja 2015 | Galeria R+ | Pałac pod Globusem

 

Otwarcie 19 maj 2015 o godzinie 19.00
Dwa razy do tej samej rzeki nie wejdziesz – dzisiaj, wczoraj, jutro.
Impresja na temat zmienności formy w czasie.

Otwarcie: 19.05.2015 18:00
Wystawa: 19-24.05.2015

Idea i warstwa wizualna: Andreas Guskos
Warstwa dźwiękowa: Irek Kuriata

 

Sokrates:
Mówi Heraklit, że wszystko się zmienia i nic nie zostaje i obrazując przepływ rzeki mówi, że dwa razy do tej samej rzeki nie wejdziesz.
„Kratylos”, Platon

W VI i V w. p.n.e. w miastach jońskich na wybrzeżach Azji Mniejszej, dzięki postaciom takim jak Tales, Anaksymander, Anaksymenes, Heraklit, zaczęła powstawać filozofia, która stworzyła fundamenty współczesnej nauki. Po zdobyciu Jonii przez Persów w połowie VI w. p.n.e. wielu Greków wyemigrowało do kolonii zachodnich, w rejon tzw. Wielkiej Grecji (południe Półwyspu Apenińskiego oraz część Sycylii) a wraz z nimi filozofowie tacy jak Ksenofanes, który poprzedził powstanie elejskiej szkoły filozofii, czy Pitagoras – protoplasta związku pitagorejskiego. Dla pitagorejczygów najważniejszym budulcem wszechświata nie była materia, lecz forma nadana przez zawartą w niej informację. Postrzegali świat jako zbudowany z liczb i odkrywali jego harmonię.

Idea

Przekrój objektu czterowymiarowego generuje formę trójwymiarową. Poprzez przesuwanie miejsca przekroju jednostajnie w czasie uzyskana forma będzie ulegać zmianie w zależności od parametrów obiektu czterowymiarowego, dając wrażenie ruchu. Jeżeli obiekt ten jest dynamiczny, ponowne przecięcie go w miejscu „z przeszłości” wygeneruje inną formę niż uzyskana poprzednio. Analogicznie, przecięcie go w miejscu z „przyszłości” spowoduje uzyskanie innego obrazu niż ten z założonego przekroju poruszającego się jednostajnie w czasie. Przeszłość i przyszłość generowane z perspektywy danej chwili są inne niż te przyporządkowane do jej przemieszczania się w czasie.

Projekcja „Dwa razy do tej samej rzeki nie wejdziesz” prezentuje tą ideę za pomocą animacji i przekrojów formy przestrzennej, przy redukcji jednego wymiaru przestrzennego.

Andreas Guskos

Dźwięk

„Dwa razy do tej samej rzeki nie wejdziesz”. Podobno w sztuce cyfrowej algorytmy odpowiedzialne za zdarzenie przypadkowe dźwięku w rzeczywistości wcale przypadkowe nie są. Są jedynie matematyczną symulacją przypadku, niemniej jednak ich złożony mechanizm nie pozwala nam jej odczuć, a nasza psychika odbiera wygenerowane zdarzenia jako przypadkowe. Z kolei jednostajna, sztuczna powtarzalność dźwięku po jakimś czasie wywołuje w naszym odczuciu dźwiękowe interpretacje jakby mózg usilnie humanizował zjawisko.

Warstwy dźwiękowe są interpretacją cyfrowych plików graficznych, w tym przypadku wygenerowanych z animacji Andreasa Guskosa przez oprogramowanie do edycji dźwięku.

Mikro-dźwięki powycinane ze zwykłych plików graficznych posłużyły do budowy 2 warstw: dominującej rytmiki generowanej funkcjami przypadku oraz ambientowego tła zbudowanego z szumów, wspomaganego cyfrowym efektami typu reverb i delay ustawianymi w różnych kombinacjach.

Przy zapętleniu obu warstw i zestawieniu ich z obrazem uzyskujemy wrażenie samodzielnego tworu żyjącego własnym życiem.

Irek Kuriata

plakat_wyklad_rozbite

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *