„Dzwoni budzik, a ty zamykasz z powrotem oczy” | Anita Mikas

5 – 7 kwietnia 2016 | wtorek – czwartek | wernisaż o godzinie 19.00 | ul. Obrońców Stalingradu 17 | Szczecin
Dzwoni budzik, a ty zamykasz z powrotem oczy.

Tytuł wystawy to cytat zaczerpnięty z książki Georgesa Pereca pt.: „Człowiek, który śpi”.
Fragment, do którego się odnoszę, opisuje moment, w którym bohater podejmuje decyzję o rezygnacji ze swojego dotychczasowego życia; porzuca studia, zostaje w mieszkaniu i zaprzestaje kontaktu z innymi ludźmi. Ten krok świadczy o zobojętnieniu względem otaczającego go świata. Bohater poddaje w wątpliwość wyznawane dotąd wartości.
Bohater jest człowiekiem wrażliwym i z tego powodu ma trudności w odnalezieniu się we współczesnym kapitalistycznym pejzażu. Sytuacja w jakiej się znalazł i to jak postąpił zaintrygowało mnie i zmusiło do zastanowienia się jak radzą sobie ludzie afektywni w świecie materialnych wartości. Czy jest dla nich miejsce? I jeśli tak, to gdzie?
Postawiłam tezę, że empatia wyklucza posiadanie cech niezbędnych do funkcjonowania w nastawionym na zysk i konkurencję systemie. Efektem degradacji jest wyrzucenie poza nawias i odarcie z możliwości stania się szczęśliwym.
Postawiłam siebie w sytuacji wrażliwego idealisty – stałam się na chwilę bohaterem książki Pereca. Wyszukuję miejsca, w których, jak przypuszczam, wrażliwi ludzie mogliby szczęśliwie żyć, mieć godną pracę, rozwijać się i realizować swoje cele. Interesują mnie miejsca geograficznie odległe (od cywilizacji europejskiej, zachodniej), miejsca czyste, dziewicze. Równolegle analizuję idealistyczne koncepcje społeczne i utopijne poglądy o braku wartości pieniądza, braku konkurencji.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *